کوه را با آن بزرگی می توان هموار کرد

حرف ناهموار را هموار کردن مشکل است...

در کنار ساحل قدم می زدم و میخواستم به جایی دیگر بروم که درخشش چیزی از فاصله دور توجهم را به خود جلب کرد. جلوتر رفتم تا به شی درخشان رسیدم. نگاه کردم دیدم یه قوطی نوشابه است، با خودم فکر کردم، در زندگی چند بار چیزهای بی ارزش من را فریب داده و من را از مسیر اصلی خودم غافل کرده است و وقتی به آن رسیدم دیدم که چقدر بیهوده بوده است، ولی آیا اگر به سمت آن شیء بی ارزش نمیرفتم، واقعا می فهمیدم که بی ارزش است یا سالها حسرت آن را میخورد...

ﻣﺎﺳﻪﻫﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﮑﺎﺭﺗﺮﯾﻦ ﺭﻓﯿﻘﺎﻥ ﺭﺍﻫﻨﺪ!!؛ ﭘﺎبهپاﯾﺖ ﻣﯽﺁﯾﻨﺪ... ﺁﻧﻘﺪﺭ ﮐﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﺳﻤﺎﺟﺘﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﻤﺮﺍﻫﯽ، ﺣﻮﺻﻠﻪﺍﺕ ﺭﺍ ﺳﺮ ﻣﯿﺒﺮﺩ؛ ﺍﻣﺎ ﮐﺎﻓﯽ ﺍﺳﺖ ﺍﻧﺪﮎ ﺑﺎﺩﯼ ﺑﻮﺯﺩ، ﯾﺎ ﺧﺮﺩﻩ ﻣﻮﺟﯽ ﺑﺮﺧﯿﺰﺩ ﺗﺎ ﺭﺩﭘﺎﯾﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺍﺯ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺿﻌﯿﻔﺸﺎﻥ ﭘﺎﮎ ﺷﻮﺩ...! ﻣﺎ ﺍﺯ ﻧﺴﻞ ﻣﺎﺳﻪ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ، ﺍﺯ ﻧﺴﻞ ﺻﺪﻓﯿﻢ! ﺻﺪﻓﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﺱ ﺍﻗﺎﻣﺘﯽ ﯾﮏ ﺭﻭﺯﻩ، ﺗﺎ ﺩﻧﯿﺎ ﺩﻧﯿﺎﺳﺖ، ﺻﺪﺍﯼ ﺩﺭﯾﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﺮ ﮔﻮﺵ ﺷﻨﻮﺍﯾﯽ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ...